Film Frenzy

Site Gespot: SOS – Signalering Onjuist Spatiegebruik

Als je veel schijft, dan ontkom je niet aan stijlfouten. De ene keer vallen ze natuurlijk meer op dan een andere keer. Wat ook heel vervelend kan zijn, is een zin die ineens héél iets anders betekent dan wat je bedoelde. En dat alleen doordat je een spatie verkeerd gebruikte. Signalering Onjuist Spatiegebruik houdt ons scherp en waarschuwt ons, zodat er niet te vaak stijlfouten ontstaan..
SOS heeft (héél slim) een spelelement aan de bewustwordig toegevoegd. Ze hebben nu zelfs een verkiezing voor ‘onjuiste spatie 2007‘. Omdat ik best wel nerdy ben en erg veel interesse heb in tech lifestyle, is dit toch wel mijn favoriet. Wat is de jouwe?

Ut is geen Amsterdam, weestwel?

Maar daarom nog wel un moai stadsje, of niet juh?
Okay, ik moet het eerlijk toegeven; je kan Leeuwarden natuurlijk nooit vergelijken met onze hoofdstad Amsterdam. Het is me echter opgevallen dat Leeuwarden ambitieuze plannen heeft om van zichzelf een stad met allure te maken. Ik woon nu bijna zes jaar in Leeuwarden, met een onderbreking van een half jaar. Gedurende die tijd was ik in Mokum woonachtig. Toen ik terugkwam in het hoge noorden mijmerde ik nog vaak over de toko waar ik een lunchboxje Indisch ging halen, of de Coffee Bar waar ik bijna dagelijks een Caffe Latte dronk. Nu ik weer een tijdje in Leeuwarden woon, merk ik dat ik niets van dat alles hoef te missen.

The Kite Runner

Afghanistan van toen
Naar geen film werd zo uitgekeken als naar De Vliegeraar. Niet geheel onverwacht, want het boek van Khaled Hosseini werd een regelrechte bestseller. Het boek De Vliegeraar dat in 2003 op de markt kwam, belandde in 2005 op derde plaats van best verkochte boeken. Afghanistan kent een grillige geschiedenis en ook nu staat het land in de internationale belangstelling. Deze gegevens maakten het extra interessant om Hosseini’s boek te verfilmen.
De Vliegeraar is deels fictie, deels autobiografisch. Feitelijke historische gebeurtenissen lopen synchroon met het leven van schrijver Khaled Hosseini. Hosseini werd in 1965 geboren in Kabul. Hij is de zoon van een diplomaat van het Afghaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken en een docente Farsi van een middelbare school in Kabul. In 1976 stationeerde het Afghaanse ministerie het gezin Hosseini in Parijs. In 1980 zouden zij terugkeren, maar tegen die tijd hadden er in Afghanistan al een communistische coupe én een Russische inval plaats gevonden. Hetzelfde jaar vluchtte het gezin naar de Verenigde Staten, die hen asiel verleenden. In de Verenigde Staten haalde Khaled Hosseini zijn medische diploma’s en was praktiserend internist van 1996 tot en met 2004. In die tijd is Hosseini begonnen met schrijven. In 2003 leverde dat De Vliegeraar op en in 2007 verscheen Duizend Schitterende Zonnen.
Het lijkt erop alsof Hosseini het Afghanistan van vroeger een stem wil geven. En met de verfilming heeft die stem een gezicht gekregen. In een interview met NOS-correspondent Tim Overdiek geeft Hosseini aan dat hij hoopte op meer herkenning en begrip in Afghanistan. Volgens hem is de film een oproep tot empathie. In Afghanistan zelf zorgde de film nog voor de nodige opschudding: een cruciale scène was aanleiding voor de hoofdrolspelers om het land te verlaten. Er werd gevreesd dat zij gevaar liepen. Op negatieve wijze laat het huidige regime in Afghanistan haar gezicht zien, door niets van de empathie te tonen waar Hosseini zo op hoopte. Helaas is dat lelijke gezicht hoe de buitenwereld het land kent. Voor wat het waard is: na het zien van The Kite Runner weten we dat Afghanistan ooit ook een andere gezichtsuitdrukking heeft gehad.

Wat mij zo dwars zat

                                                              Nieuwsgierig geworden
Dus ik zat gisteravond lekker een filmpje te kijken. Als het aan stichting BREIN lag, ben ik nu een doodszonde begaan want ik had de film gedownload. Maar dat was meer om mijzelf in te dekken, zeg maar. Om even aan te geven dat ik wél op de hoogte ben van piraterij en dergelijke. Maar goed: daar hebben we maling aan. De meningen over de film waren nogal verdeeld. En daardoor wist ik eigenlijk niet precies wat ik ervan moest verwachten.

JJJJJJJJJJJ-Jaarmix by The Flexican. En meer!

Wat bracht 2007 muzikaal gezien?
DJ The Flexican maakt al enige tijd furore in muziekland. Vroeger maakte hij naam met mixtapes en mede dankzij Real El Canario heeft hij nu een sterstatus bereikt. Nu 2007 inmiddels geschiedenis is, blikt Flexican nog even terug met een Jaarmix 2007, met zíjn favoriete tracks. Op Lijn5 werd de tape zeer goed ontvangen, ik ben benieuwd wat jij er van vind!
Verder heb ik nog een track van Muffy voor je. Via ZShare kan je ‘m hier downen. (Via Swurdin)

Ik wilde ook nog even een oldschool mixtape van DJ Rideon onder de aandacht brengen. Ken je dat nummer Me So Horny nog van 2 Live Crew? Rideon heeft een stel vette Miami Bass-tracks verzameld. Is dat niet zomers? Momenteel is Miami Bass weer helemaal into the picture dankzij de Baile Funk die uit Brazilië komt overwaaien. Muzikaal tonen de twee genres sterke overeenkomsten. De Carioca’s geven hun geheel eigen draai aan de jaren ‘80 muziekstijl op hun energieke Bailes. Een retro-tapeje van Rideon dus. Hate it or love it, maar kom niet vertellen dat ik je niet gewaarschuwd heb!

Tot slot wijst Nalden nog even op een productie uit eigen land: de mannen van Blocnotes uit Groningen. Koen en Roelie Vuitton geven vier tracks weg op hun MySpace. Vier solotracks van Roelie in één zipje.

2Live Crew – Me So Horny

Enjoy!

Met dank aan Swurdin

 

Dus waarom die Communicatie Opleiding?

“Hé Mattijs, mag ik je interviewen?”
Komt er een kennis van me naar me toe in de Club. Op tweede kerstdag. Stond ik net lekker de tent te rocken op de beats van mijn favoriete DJ, vraagt ‘ie me of hij me mag interviewen. Hij moet voor zijn opleiding een student Communicatie interviewen over hun opleiding.
In de eerste instantie had ik totaal geen behoefte aan studiegerelateerde gesprekken op tweede kerstdag, dus ik gaf hem een schop onder zijn kont en ik riep heel hard ‘opgehoepeld’ tegen hem. Maar voor de mensen die me kennen; die weten natuurlijk dat het zo niet gegaan is. Ik heb braaf een vragenlijstje voor hem ingevuld. Dus wil je nu wel eens écht weten waarom ik voor de Studie Communicatie heb gekozen? Het hele interview lees je bij ‘meer lezen’.

Thee 2.0

Thee to the next level.
Ik hou van thee, maar die zakjes zijn zó 2007: Dankzij Ilja van yoMedia ben ik Coffee Geek geworden, maar dat is niet de enige warme drank waar ik van houd. Een bakkie muntthee met verse munt gaat er ook wel in! Laat de avond maar beginnen

Kerstfeeling

Toch vreemd dat mijn kerstgevoel begint met een zomers getint feest..
Mijn broer organiseert feestjes. En dat doet ‘ie met verve. Yvonne en ik wilden de gulden regel ‘op het hoogtepunt moet je stoppen‘ hanteren, maar dat bleek lastiger dan gedacht. Het was ook zo gezellig. Als we het ene gezegde niet na kunnen leven, dan maar een andere: ’s avonds een man, ’s ochtends een man. En tegelijker tijd ook ‘belofte maakt schuld‘. En die twee gezegden zorgen ervoor dat ik zonder ontbijt maar mét ernstig slaapgebrek in de trein naar Groningen stap. Op het station van Groningen wachten Erik en Yvonne me op en met zijn drieën gaan we naar Oldenburg in Duitsland. De afspraak met Erik hadden we al héél lang staan. We hebben er zin in.
We zijn erg nieuwsgierig hoe de Oldenburgers kerst beleven. Het moet toch heel anders zijn dan in Nederland. Ons slaapgebrek zorgt ervoor dat ons enthousiasme enigzins is ingetoomd. Erk vergeeft het ons en maakt grapjes mét en óver ons. Mensen met een verslapte concentratie kun je makkelijk in het ootje nemen. “Kijk. Daar boren ze gas. Dat noemt men ook wel het vluchtige goud”, vertelt hij voor een derde keer als we wederom een boorinstallatie passeren. Wanneer mijn gezicht een gelaatstrek aanneemt dat het midden houdt tussen verbazing en verwarring, barst hij in lachen uit. Ik kijk mooi sip wanneer ik realiseer dat hij me tuk had.

We zijn de Nederlandse grens gepasseerd en op de Autobahn is het nog een uurtje rijden. Yvonne en ik beginnen al iets meer op te leven en we gokken waar de Duitse automobilisten vandaan komen aan de hand van de lettercombinaties op hun nummerbord. Tegen het middaguur komen we in Oldenburg aan. Erik snakt naar koffie en een sigaret. We duiken een café in voor een ‘Tasse Kaffee’.
“De prijzen zijn hier veel beter dan in Nederland. Thuis betaal je helemaal scheel voor een kop koffie. Let op; hier krijg je echt een sloot koffie voor dat geld hoor. Ik bestel een Milch Kaffee. En jullie?” Vraagt Erik, terwijl hij naar Yvonne gebaart dat zij de bediende mag aanschieten en de bestelling mag doorgeven. Licht gegeneerd en met gebrekkig Duits bestelt ze een warme chocolade melk voor zichzelf en een Cappuchino voor mij. Erik bestelt zelf. “Wat ben je ook een eikel, Erik”, zegt ze plagerig. Erik lacht geamuseerd. “Ik wist niet dat je zoveel moeite met Duits zou hebben”.
We hebben alledrie letterlijk een soepkom groot aan koffie weggewerkt. Opgewarmd en voldaan duiken we het stadshart van Oldenburg in. Yvonne heeft allerlei plannen gemaakt voor een flinke shop-sessie, maar ik ben uiteindelijk degene die een aankoop doet.

Erik is vaak in Duitsland geweest. En in het bijzonder in Oldenburg. Hij weet veel te vertellen over de stad en de streek. En soms ook een beetje over de Duitsers. Oldenburg is een ordentelijke stad: schoon, rustig, verzorgd en sfeervol. Zeker met kerst. ’s Middags hadden we de kerststalletjes al zien staan, maar nu met schemerdonker is het toch een heel ander gezicht. “Ja”, zegt Erik tevreden: “Hier zijn we voor gekomen”. Op het marktplein zijn inmiddels alle kraampjes verlicht. Er worden échte ouderwetse waren verkocht. Broodjes, Bretzels, Glühwein en bloemkool. Er is een kraampje dat Blühmenkohl verkoopt. Mit 20 verschiedene sozen. Op de hoek van de markt, naast het kraampje met de gepofte kastanjes. Oldenbrug ademt kerst. Kerstliedjes op de achtergrond, er klinkt geroezemoes, de geur van gepofte kastanjes en Glühwein en overal lichtjes met een gele gloed. Het zorgt voor een gemoedelijke sfeer. Helaas kunnen we geen Glühwein drinken, want we moeten nog rijden. Ook al geldt dat maar voor één persoon, de rest is solidair.
We besluiten een hapje te gaan eten alvorens we weer huiswaarts gaan. Tijdens het diner in een traditioneel Beiers restaurant besluiten we dat Nederland niet kan tippen aan de kerstsfeer die we hier in Oldenburg hebben meegemaakt. We moeten zo nog twee uur terug rijden, maar laten we zeggen dat we de kerst tegemoed rijden. Laat kerst maar komen!

Gelukkig nieuwjaar

Gelukkig nieuwjaar
Iedereen een succesvol, liefdevol, zorgenloos, sportief en gezellig 2008 toegewenst. Wat ging het jaar weer snel. Soon more to come. Stay tuned.