Obamadag

De hele wereld was gisteren in de ban van de nieuwe president.   En van zijn speech. Zijn eerlijke, realistische, bescheiden speech. ex-politicus Felix Rottenberg had zéker een kippenvelmoment, zo bekende hij aan Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door . Tafelgenoot John Leerdam zei met lichte schaamte toch even een slokje water nodig te hebben om niet traantje weg te hoeven pinken. In Nederland werd de inauguratie van Obama her en der bescheiden gevierd. Het kersverse Amerikaanse staatshoofd is zich nu aan het installeren in het Witte Huis. Tijd om te beschouwen, te analyseren en om terug te blikken. De Volskrant heeft bijvoorbeeld een fotospecial gemaakt van cartoonist Jos Collignon . Hierin kijken Volkskrant en Collignon terug op de presidentsverkiezing. Maar dat is vandaag.

Vandaag mag er weer gelachen worden. Gisteren was serieus. Rick Nieman en Erik Mouthaan van RTL Nieuws waren bloedserieus tijdens de inauguratie. RTL zond live uit:  "Inderdaad Rick, we lopen achter op het schema. Dat is héél on-Amerikaans." Rick knikt serieus en knijpt een beetje zijn wenkbrauwen bij elkaar. "En Erik, ik hoorde dat ze Obama Barack H. Obama noemden. Ze spraken expres zijn middelste naam niet uit. Bedoelen ze daar nog iets mee?" Iets vertraagd komt de vraag aan in het oortje van Erik: "Het is inderdaad opmerkelijk Rick. Waarschijnlijk omdat hij Hussein heet. Een Arabische naam ligt vast nog een beetje gevoelig. Het is namelijk gebruikelijk dat de volledige naam van een nieuwe president genoemd wordt."

"Uhu-uhu. Terug naar jouw, Erik."

Vol verwondering en interesse heb ik het spektakel gevolgd via RTL4. En bij het bespreken van het aldannniet noemen van de volledige naam van de kersverse president schoot me te binnen dat George Walker Bush eigenlijk altijd George W. Bush heet in de media. En dat er zelfs een film is die als naam het tweede initiaal heeft van de vorige president. W. George Dub’Ya Bush. Dat was Rick en Erik vast even ontgaan. I don’t blame ‘m. Now is Obama-time . Iets wat Joep Bertrams met argusogen bekijkt . Iets wat ik dan wel weer grappig vind.

Nieuwstieten

Om half acht ’s ochtends twee blote Oekraïnse borsten in de krant . Daar moest ik toch even van in mijn ogen wrijven. Het verhaal wil dat Orthodoxe christenen op de Dag van de Openbaring geloven dat de rivier de Djnepr bij Kiev geneeskrachtige werkingen heeft. En daarom storten zij zich massaal in het ijskoude water. Iets zegt me dat de dame met het ontblote bovenlijf niet Orthodox christelijk is. En dat ze hooguit genezen moet worden van een vlaag van verstandsverbijstering en een stel koude tieten. Dat koude water zal daar niet aan helpen.

Gelukkig hebben de Japanners daar iets op gevonden. Als de schone blonde het water uitkomt kan ze meteen achter de computer kruipen met een stel USB-kruiken onder haar tieten. Kan ze meteen zien hoe frivool ze op de foto staat. Serghei Dolzenko heeft haar voor EPA op de gevoelige plaat vastgelegd.

Knoop in je oordop

 Het schijnt dat ik alweer hopeloos ouderwets ben met mijn mp3-speler. Mp3-spelers zijn in een korte tijd geëvolueerd van muziekspeler naar multimediaspeler. De kleine apparaatjes herbergen tegenwoordig niet alleen muziek, maar ook video’s en foto’s. En die heb je dan uiteraard gemaakt met hetzelfde apparaat. De echte geeks internetten er ook mee en kunnen er dan allemaal truukjes mee doen enzo. Maar ik wijk af van mijn eigenlijke bevinding

Multimediaspeler of niet, elk draagbaar media-apparaat wordt gebruikt met oordopjes . Kijk me maar vies aan, maar ik weiger om het woord earbuds te gebruiken. Deze oordopjes zijn met een draad van ongeveer een meter lang aan het apparaat verbonden. Anders kan je natuurlijk niks horen. Goed, ik heb sjieke oordopjes gekocht zodat andere mensen in mijn omgeving geen last hebben van mijn muziek. Bovendien sluiten ze omgevingsgeluid uit en zit er een basgeluid in waar je misselijk van wordt. En de rest van het geluid is uiteraard kraakhelder. Helemaal mijn ding als audiofiel.

Natuurlijk heb ik niet altíjd de gelegenheid om met die doppen in mijn oren te zitten. Ik vind het bijvoorbeeld een beetje onbeleefd als ik aan de kassa sta af te rekenen: "Hè watteh?!" Of wanneer ik op mijn werk ben. Omdat ik zuinig ben op mijn spullen berg ik mijn mp3-speler altijd heel netjes op in het bijgeleverde etuitje en rol ik het koordje van mijn oordopjes netjes op. En nu komt het: Als ik een tijdje later mijn oordopjes en mijn mp3-speler weer tevoorschijn tover, dan is het draad van mijn oordopjes steevast één grote knoop geworden. Hoe netjes ik ze ook opberg, het wordt altijd één grote bos oordopjesdraad. Al stop ik ze slechts in mijn jaszak of mijn tas: als ik ze er weer uit haal, dan is het één grote teringzooi. Alsof die dingen leven. Mijn Philipsen konden raar kronkelen, mijn Boses hadden ook hun buien. Maar mijn Sony’s lijken wel bezeten. Meneer Sony, tem die oordopjeskoorden. En nee, zo’n spoel waar je ze omheen kan wikkelen werkt voor geen meter. Alstublieft, uw oordopjes hebben iets te veel magic . Doe er wat aan, ik zal u prijzen. Domo Aregato.

VerHEFfend

Hij blijft hard, die nieuwste track van Hef. Hij komt samen met Jelle, Turk en Kraantje Pappie in Poppodium Romein, Leeuwarden. Op zaterdag 7 maart. Ik ben er. Drinken we dan een biri?

En ja, de sample van Luie Mannen is afkomstig van Coldplay. De track staat op de E.P. Lek, die nog overal online te vinden is. Inclusief die 101 Barz-sessie waarin A’donis, Hef en Young Crooks ‘m killen!

Halszaken

Sinds afgelopen donderdag ben ik geveld door een griepje. “Die koorts die heb ik er bijna onder. Nu die vermoeidheid nog.” Dacht ik vanmorgen vroeg. Na uitgebreid zelfonderzoek bleek het niet een sleets griepje te zijn dat mij de afgelopen dagen aan mijn bed gekluisterd hield. “Ik heb keelontsteking.” constateerde ik stellig na het zien van mijn keel. Zeg eens A. Zeg eens aah, wat zielig. Gelukkig hoef ik geen medelijden want er wordt héél goed voor mij gezorgd. De credits zijn voor Nandy. Haar nieuwe bank is zieke-mensen-geschikt bevonden. Op diezelfde bank heb ik de Schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón uitgelezen. Heftig boek; ik vloog er door heen. Normaal ben ik niet zo van de liefdesverhalen, maar deze is zeker de moeite waard om te lezen. Ik vind ‘m filmwaardig en het zou mij dan ook niet verbazen als we ‘m binnenkort op het grote scherm zien.

Zieke(n) Muziek!
Verder is het voor mij nu eventjes wachten wat de dokter zegt van mijn keeltje. Daarom is het nu lekker veel sapjes drinken. Met veel vruchtvlees. Die bruggetjes zijn soms tè makkelijk. In ieder geval; om mijn ziekbed te vergemakkelijken had ik nog wat muziek gezocht. Daarom: persoonlijk voor u goedgekeurd: De Vruchtvlees Couture Mixtape No. 1 Mixed By Le Source. Goed, het waarde-oordeel mag je met een korreltje zout nemen. Die mensen bij Vruchtvlees zijn goed bezig, zeg ik. Down ‘m hier. Bam! Ik duik weer onder de wol.