Weet je nog dat ik een tijdje terug mijn diploma heb gehaald? Als beloning hebben mijn ouders me meegenomen naar Curaçao. Hans loopt daar stage namelijk. We gingen helaas maar een weekje, maar dankzij Hans hebben we een heleboel gezien. En gedaan. Zoals zwemmen met dolfijnen bijvoorbeeld. En gegeten op het strand. Je leest het goed: op het strand, niet aan het strand. Anyway. Ik had mijn fototoestel mee, mams had er ook eentje mee. En hans? Ach, die is vergroeid met de zijne. In het weekje op het eiland hebben we met zijn drieën zo’n 1200 foto’s genomen. Maar goed; je weet hoe dat gaat, het merendeel van de foto’s is dubbel. Mijn mooiste 27 foto’s heb ik verzameld in een Flickr-slideshow .
Oh ja . Wat me nog even van mijn hart moet. Toen ik nog studeerde gingen er veel medestudenten van mij ook naar Curaçao. Als ze terug waren was Mambo Beach het enige waar ik ze over hoorde. Stagelopen? Dat deden ze ook af en toe. Ik had daarom niet al te hooggespannen verwachtingen van het eiland. Desalniettemin had ik er wel erg veel zin in. Ik had mijn broertje per slot van rekening al meer dan twee maanden niet meer gezien. Zijn reisdagboek las ik wel iedere keer als hij een nieuw bericht plaatste. Hij steekt er veel tijd en moeite in, dus het is echt de moeite waard zijn TravelMessage eens te bezoeken. Als je niet zo’n lezer bent: Hans is tenslotte fotograaf. Plaatjes kijken kan dus ook.
Uit zijn dagboek bleek dus dat hij het dankzij zijn stage alsnog retedruk heeft. Zou je niet verwachten: werkdruk op Curaçao, na al die überrelaxte stageverhalen van je studiegenoten. Wat blijkt: hij heeft kunstenaar Herman van Bergen geholpen met het samenstellen van het Snèk-book . Samen zijn ze (bijna) alle particuliere (snack-)barretjes op Curaçao afgeweest. Ze hebben gegeten, gedronken, geportretteerd en gelachen met de eigenaren en hun bezoekers. Toen wij aankwamen had Hans eigenlijk al het hele eiland al gezien. Erg handig voor ons, want een betere gids hadden wij ons als makamba’s ons niet kunnen wensen. In één week hebben we bijna alle toeristische trekpleisters gezien, plus aanvullende interessante lokaties. Als ik wil nagenieten van mijn weekje cultuurhappen op Dushi Korsou , dan zet ik Vrijdagavond op van Los Presidentes (Via Dolfijn FM ). Wedden dat je ‘m voelt? Downloaden dus.
Het Snèk-Book is inmiddels af. De presentatie was een groot feest. En volgens traditie werd het eerste boek met bier gedoopt. Proost. En ik? Ik ben natuurlijk apetrots op mijn broer. De foto op de cover heeft hij geschoten. En hij heeft een boel werk verzet met het fotograferen en dergelijke. Dus eigenlijk was dit niet eens een post over wat ik heb beleefd, maar over mijn broer. Hij heeft het verdiend. Tot snel broer. Ayó!
Op zaterdag 22 maart aanstaande opent Club Zen aan de Tweebaksmarkt 49 in Leeuwarden haar deuren voor het grote publiek. Naar aanleiding daarvan én om een buzz te creëren hield de kersverse club een pre-opening voor pers en genodigden op zaterdag 15 maart van 20:00 uur tot 00:00 uur.
